• 2 Ξεκίνημα με Slow Jigging

    4.67 από 9 ψήφους

    Αν θελήσουμε να κουβεντιάσουμε για την τεχνική ψαρέματος του slow jigging, πρώτα από όλα πρέπει να αναφέρουμε ότι είναι μία τεχνική που έχει έρθει τα τελευταία χρόνια από την Ιαπωνία. Εκεί, οι φίλοι μας οι Ιάπωνες, ξεκίνησαν να την δουλεύουν σε αφρόψαρα κυρίως, με μεγάλες επιτυχίες. Σιγά σιγά ήρθε και προς την χώρα μας και άρχισε να γίνεται όλο και ποιο δημοφιλή! Τι είναι το Slow Jigging; Η ονομασία επιλέχθηκε επειδή ο πλάνος μας κινείται αργά, και παραμένει στο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα στο θαλάσσιο εκείνο εύρος, βάθος, που είναι τα ψάρια, άρα έχουμε αυξημένες πιθανότητες επιτυχίας. Είναι πολύ ποιο εύκολο να ξεγελάσουμε πονηρεμένα θηράματα, όπως τα φαγκριά, συναγρίδες και πολλά άλλα είδη. Έχει τις δικές του ξεχωριστές απαιτήσεις σε εξοπλισμό αλλά και στον χειρισμό του εξοπλισμό αυτού. Δεν μπορούμε πχ να χρησιμοποιήσουμε οποιοδήποτε καλάμι .Είναι ξεχωριστή τεχνική, όχι ιδιαίτερα εύκολη, ειδικά σε φίλους που τώρα ξεκινάνε να ψαρεύουν με αυτή. Πρέπει να δώσουμε ζωή στον πλάνο μας έτσι ώστε να μπορέσει να κάνει την δουλειά του, να «πλανέψει» τα ψάρια! Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι σήμερα είναι η πρώτη φορά που ακούσαμε για το Slow Jiggin και θέλουμε να ξεκινήσουμε!   Τι θα χρειαστούμε;   Ένα Βυθόμετρο Το πρώτο που θα χρειαστούμε είναι ένα καλό βυθόμετρο. Με τον όρο "καλό" εννοώ ένα βυθόμετρο το οποίο θα έχει δυνατότητα να απεικονίζει με λεπτομέρεια τον βυθό και ότι βρίσκετε κοντά σε αυτόν. Ένα τέτοιο βυθόμετρο, δυστυχώς είναι αρκετά ακριβό αλλά απολύτως απαραίτητο. Δεν πάμε να ρίξουμε παραγάδι που το σημαντικό είναι το βάθος και μία γενική εικόνα του βυθού. Η τεχνική μας απαιτεί να ψαρεύουμε κάθετα (vertical) , ακριβώς πάνω από τα ψάρια που βλέπουμε στην οθόνη μας Με μικρές ρυθμίσεις θα πρέπει να βλέπουμε ακόμη και τον πλάνο μας που θα κινείται ανάμεσα στους στόχους μας οπότε πρέπει να διορθώσουμε την θέση μας αλλά και πολλά άλλα που ο καθένας θα τα ανακαλύψει ψαρεύοντας.   Ένα Καλάμι To επόμενο που θα χρειαστούμε είναι αυτό που λέμε ένα "καλό σετ". Δηλαδή την προέκταση του χεριού μας , το εργαλείο που θα ζωντανέψει τον πλάνο μας και θα μας δώσει την χαρά που τόσο περιμένουμε, με λίγα λόγια το καλάμι! Το κάθε ένα μέρος από τα παραπάνω θα μπορούσε να αποτελέσει ξεχωριστό κεφάλαιο και θέμα όμορφων συζητήσεων. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν είναι ξεκάθαρο το τι πρέπει να απαιτεί από τον εξοπλισμό του ο ψαράς, ιδίως αυτός που ξεκινά τώρα. Το καλάμι μας πρώτα από όλα πρέπει να είναι ελαφρύ! Ο λόγος είναι πως το slow απαιτεί συνεχή κίνηση από τον ψαρά, έστω και αργή. Ειδικά όταν ψαρεύουμε σε βάθη των 100 μέτρων και παραπάνω, τότε όσο ποιο βαρύ είναι το καλάμι μας τόσο λιγότερη ώρα θα ψαρέψουμε , λόγω κούρασης. Όλα τα καλάμια του slow είναι μαλακά, δηλ ευλύγιστα και έχουν την ικανότητα να μπορούν να δώσουν την σωστή κίνηση στον πλάνο μας. Έχουν μήκος από 1,90 μέτρα έως και 2,20 μέτρα με χαρακτηριστικά που αναγράφονται πάνω τους. Έχουν την ικανότητα να «παίρνουν το βάρος» σε όλο το μήκος τους και για αυτό όσο ποιο πολλούς οδηγούς έχουν , τόσο και το καλύτερο. Τα σύγχρονα καλάμια είναι από ανθρακόνημα "carbon" Επίσης πρέπει να αναφέρουμε κάτι για το οποίο υπάρχει σύγχυση και πολλοί θα αναρωτηθούν ποια είναι τελικά η αλήθεια. Πάνω στα καλάμια οι κατασκευαστές αναφέρουν πως το καλάμι τους έχει δυνατότητα χρήσης πλάνων πχ 160 γραμμαρίων  ή 200 γραμμαρίων  κτλ. Αυτή η αναφορά δεν έχει να κάνει με το ότι πχ ένα καλάμι που το συστήνουν για πλάνους 60-150 γραμμαρίων δεν μπορεί να ψαρέψει με πλάνους 150-220 γραμμαρίων. Ο λόγος που δίνεται για διαφορετικά γραμμάρια πλάνων, είναι ότι με τους βαρύτερους θα είναι ποιο κουραστικό , όχι ότι ο πλάνος μας δεν θα «παίζει» σωστά. Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε , είναι πριν προχωρήσουμε στην αγορά ενός καλαμιού, ειδικά ακριβού, να μπορέσουμε να το ψαρέψουμε ή έστω να ρωτήσουμε την γνώμη ενός φίλου που εμπιστευόμαστε. Αλλιώς πιθανότατα θα αγοράσουμε κάτι που δεν θα είναι αυτό το οποίο περιμέναμε.  Ένα καλό καλάμι σίγουρα μας κάνει να νιώθουμε μια σιγουριά! Ο μηχανισμός Ο δεύτερος κρίκος στην «αλυσίδα» των εργαλείων μας είναι ο μηχανισμός. Εδώ οι επιλογές μας είναι δύο ειδών: Οι μηχανισμοί περιστροφικού, κάθετου τυμπάνου και Οι μηχανισμοί οριζόντιου τυμπάνου Πρώτα από όλα, αυτό που πρέπει να ξεκαθαριστεί είναι ότι και οι δύο τύποι είναι εντελώς κατάλληλοι για την δουλειά που τους θέλουμε. Βέβαια, υπάρχουν πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα και ο κάθε ένας θα επιλέξει αυτόν με τον οποίο ψαρεύει ποιο ευχάριστα  Στους μηχανισμούς οριζόντιου τυμπάνου έχουμε, όμως , δύο πλεονεκτήματα που δεν έχουμε στους κάθετου τυμπάνου. Το πρώτο είναι πως μπορούμε να δουλεύουμε τα φρένα χωρίς να πάρουμε το ένα χέρι μας από το καλάμι κατά την διάρκεια της μάχης με το ψάρι. Δηλαδή αυξομειώνουμε την ένταση τους εύκολα, με τον αντίχειρα. Επίσης, το ποιο σημαντικό πλεονέκτημα τους απέναντι σε αυτούς του κάθετου τυμπάνου, είναι πως μπορούμε να σώσουμε πιο εύκολα τον πλάνο μας από πιασίματα, μόλις αυτός πατώσει. Νήμα και παράμαλο Ακούμε ότι όσο ποιο λεπτά είναι αυτά τα δύο, τόσο πιο εύκολα ξεγελάμε το πονηρεμένο ψάρι, κάνει τον πλάνο μας να κινείτε πιο εύκολα. Ναι αυτό είναι αλήθεια, αλλά πόσο λεπτά πρέπει να είναι; Πρώτα από όλα να πούμε ότι αν «τα ψάρια τρώνε» ότι και να βάλουμε θα πάρουμε ψάρια. Όταν δεν τρώνε, όταν είναι λίγα και διστακτικά, τότε η λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά με λεπτότερα εργαλεία είναι πιο αποδοτικό με «κόστος» και ρίσκο, όμως.. Με τα λεπτά εργαλεία, πχ νήμα 1,5 και σαραντάρα πετονιά, πάντα αόρατη, μπορούμε να φέρουμε αξιόλογα ψάρια στο σκάφος μας, αν είμαστε έμπειροι και μπορούμε να παλέψουμε ένα τέτοιο ψάρι με τόσο λεπτά εργαλεία. Επίσης, πρέπει να είμαστε τυχεροί και ο τόπος να είναι «νέτος» καθαρός δηλαδή και το νήμα μας δεν μπλεχτεί σε κάποιο βράχο, ώστε να κοπεί εύκολα. Επίσης, κάτι που στην εξέλιξη των ψαρεμάτων μας θα αποδειχτεί μπούμεραγκ σε όλους τους ψαράδες. Όταν χρησιμοποιούμε λεπτά εργαλεία κακομαθαίνουμε τα ψάρια, τα μαθαίνουμε σε αυτά και δεν «χτυπάνε» σε κάτι ποιο γερό. Προσωπική μου άποψη είναι πως ένα νήμα PE 1,5 σε συνδυασμό με μία πετονιά, αόρατη, καλή ποιότητα Νούμερο 45, θα ξεγελάσει οποιοδήποτε ψάρι, χωρίς να είμαστε ακραίοι στο αναλαμβανόμενο ρίσκο. Ο πλάνος Ο πλάνος είναι ο τελευταίος κρίκος της αλυσίδας των εργαλείων μας. Πλάνοι υπάρχουν στο εμπόριο πολλοί  Η διαφορά τους έγκειται στον τρόπο που βυθίζονται δηλαδή τις κινήσεις που κάνουν κατά την βύθιση τους. Ο ξεχωριστός αυτός τρόπος για τον καθένα πλάνο είναι αυτός που θα φέρει το πολυπόθητο θήραμα διότι έχει αποδειχτεί πως τα περισσότερα ψάρια «χτυπάνε» όταν ο πλάνος βυθίζεται και όταν αυτός είναι σε οριζόντια θέση. Δύο είναι οι τύπο των κινήσεων : η κίνηση σαν φύλλο δέντρου με αργές κινήσεις τύπου “S” η κοφτή κίνηση τύπου «Ζ». Εμείς πρέπει να έχουμε και από τους δύο τύπους στο οπλοστάσιο μας, σε αρκετούς χρωματισμούς. Τα χρώματα παίζουν ρόλο ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες, την ένταση του φωτός και το βάθος που ψαρεύουμε. Έντονος ήλιος, καθαρή θάλασσα, έντονα τα χρώματα μας και αντίθετα. Το βασικό είναι να ξέρουμε τι ψάρια κυκλοφορούν στην περιοχή δηλαδή τι αποτελεί το φαγητό των υποψήφιων θηραμάτων μας ώστε να έχουμε στόχο την προσομοίωση τους. Σε δύσκολες συνθήκες μπορούμε να πειραματιστούμε προσθέτοντας φτεράκια και ταινίες ώστε να τραβά την προσοχή πιο εύκολα αλλά με κόστος την  όχι καλή πλεύση του πλάνου.     Είναι πολύ σημαντικό να αντιληφθούμε πως όταν τα ψάρια δεν τρώνε, ό,τι και να κατεβάσουμε δεν θα καταφέρουμε τίποτα περισσότερο από το να τα εκπαιδεύσουμε να μας αποφεύγουν. Αν είναι κάτω από το σκάφος μας και αδιαφορούν, δοκιμάζουμε δύο τρείς φορές με ξεχωριστούς πλάνους , δύο φορές τον κάθε ένα και αν το αποτέλεσμα παραμένει αρνητικό μαζεύουμε τα πράγματα τα μας και πάμε σε άλλο σημείο. Η τεχνική Η τεχνική, δηλαδή ο τρόπος που θα χειριστούμε τα εργαλεία μας είναι το τελευταίο και πιο σημαντικό κεφάλαιο στο slow jigging. Πρέπει να έχουμε πάντα , κατά νου τι θέλουμε να κάνουμε… Θέλουμε ένα ψεύτικο ψαράκι να κινείται ως αληθινό. Τί ακριβώς;Nα μοιάζει με ένα τραυματισμένο, ανήμπορο ψαράκι που γυροφέρνει περιμένοντας τον θηρευτή του να χτυπήσει. Πάμε λοιπόν να εξηγήσουμε την κίνηση του slow…Αφού ο πλάνος μας πατώσει, ακαριαία και πριν πιαστεί κάτω, πατάμε με τον αντίχειρα το νήμα και πηγαίνουμε ταυτόχρονα τα φρένα στην θέση strike, ενώ ανασηκώνουμε το καλάμι. Αρχίζουμε να το ανεβοκατεβάζουμε με μία κλήση προς τα κάτω ώστε να έχουμε περιθώρια αν χτυπήσει ψάρι να καρφώσουμε Ανεβοκατεβάζουμε με αργό ρυθμό , ενώ ταυτόχρονα μαζεύουμε με μισές μανιβελιές, ¾ της ολόκληρης ή ακόμη και ολόκληρη. Πάντα έχουμε στο μυαλό μας ότι ολόκληρη μαζεύει πχ 90 εκατοστά, οπότε «βλέπουμε» το ψαράκι μας πόσο ψηλά ανεβαίνει με κάθε γύρισμα. Ας «δούμε» από την μεριά του θηρευτή… πώς θα μας φαινόταν αν βλέπαμε ένα τραυματισμένο μικρό ψαράκι να κουνιέται ασταμάτητα; Παράξενο, σίγουρα, αφού όντας τραυματισμένο με τι δυνάμεις συνεχίζει; Άρα κάποια στιγμή σταματάμε και ξανά κάτω… Μία ακόμη επιλογή τεχνικής είναι αυτή της «μακριάς πτώσης» ή αλλιώς long fall. Δηλαδή σηκώνουμε το καλάμι σε μία γωνία περίπου 60ο μοιρών και το αφήνουμε να πέσει απότομα ώστε ο πλάνος να φανεί ως ένα ψαράκι που χτυπήθηκε και πεθαίνει πέφτοντας. O ρυθμός που κουνάμε το καλάμι μας είναι αργός, ας υπολογίσουμε για αρχή περίπου μία κίνηση ανά χτύπο της καρδιάς μας, σε ηρεμία! όχι με αγωνία για το χτύπημα!! Αν αυτό συμβεί χωρίς να πιαστεί το ψάρι, τότε τι θα έκανε ο πλάνος μας αν ήταν αληθινό ψάρι; Θα έπεφτε αβοήθητο προς τον βυθό! Αυτό κάνουμε και εμείς, απελευθερώνοντας τον …τότε θα πιάσουμε το ψάρι που δεν πιάστηκε πριν, το οποίο πιστεύει πως το σκότωσε. Ειδικά οι συναγρίδες το κάνουν πάρα πολύ συχνά. Προσοχή λοιπόν! Σημαντικές επισημάνσεις Όταν δουλεύουμε τον πλάνο, αφήνουμε το καλάμι να κάνει την δουλειά της κίνησης δηλαδή να τραβήξει τον πλάνο μέχρι αυτό, το καλάμι δηλαδή, να οριζοντιωθεί. Μια πλήρη κίνηση. Ένα «pich» όπως λέγεται. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα ο πλάνος να κουνιέται ως ένας δείκτης του ρολογιού, μεταξύ των ωρών 10 το πρωί και 2 το μεσημέρι, δείχνοντας τα όμορφα χρώματα του σε κάθε υποψήφιο κυνηγό, κινούμενος αργά (slow) προς την επιφάνεια. Όλο το σύστημα, από το χέρι μας ως τον πλάνο, δουλεύει κάθετα "vertical" όχι πλάγια! Κάνουμε προσπάθεια να είμαστε πάνω από τα ψάρια που παρακολουθούμε στο βυθόμετρο, μέσα στον κώνο της εμβέλειας του. Ψάρια που απεικονίζονται με διακεκομμένες γραμμές είναι στα όρια του κώνου, πιθανόν πολλά μέτρα μακριά από τον πλάνο μας. Άρα χάνουμε τον χρόνο μας άδικα. Ακόμα αν φυσάει ή έχει ρέματα, πρέπει με την χρήση της βοηθητικής μηχανής να κρατηθούμε πάνω από τους στόχους μας πάση θυσία, να δούμε τον πλάνο να πέφτει πάνω στα ψάρια κυριολεκτικά αλλιώς είναι δύσκολο να καταφέρουμε κάτι. Βίντεο:   Επίλογος: Φίλοι μου όπως καταλαβαίνεται γίνεται προσπάθεια να εξεταστεί ένα πολύ μεγάλο κεφάλαιο, όπως αυτό του Slow Jigging μέσα από λίγα λόγια, αλλά πόσο εφικτό αυτό μπορεί να είναι! Σε επόμενα άρθρα θα εξεταστούν θέματα όπως ο ρόλος των καιρικών συνθηκών, των ρεμάτων, της εποχής και της σελήνης. Το πώς θα ψαρέψουμε σε τόπους άγριους, σε ναυάγια ή όταν τα ψάρια είναι λίγα και πρέπει να τα ψάξουμε στην ώρα τους. Το ψάρεμα είναι ατελείωτο κεφάλαιο και για αυτό ένα συναρπαστικό χόμπι στο οποίο πάντα θα μαθαίνουμε. Μέχρι το επόμενο μας ραντεβού, δοκιμάστε τα παραπάνω και σας εύχομαι καλές θάλασσες!